Na temat blokowania można napisać naprawdę wiele. Każdy schemat zatrzymywania historii w miejscu objawia się inaczej. Blokowanie nie jest tylko powiedzeniem „nie”. Blokowanie nie tylko jest zwykłym negowaniem. Blokowanie może objawiać się na kilkadziesiąt różnych sposobów. Czasem tych bardziej widocznych, czasem mniej.

Jednocześnie wiem, że wiele osób zwłaszcza na początku swojej przygody z improwizacją ma problem w interpretacji, czy coś jest blokowaniem, czy tylko posuwaniem historii do przodu poprzez świadome wywołanie konfliktu. Nawet w niektórych grupach impro, dochodzi do konfliktów między improwizatorami, bo jedni blokowanie interpretują tak, a inni inaczej… Otóż jeżeli masz problem z interpretacją, czy coś jest blokowaniem czy nie, to jest prosta zasada, którą sam się kieruję, gdy widzę przykład tak skomplikowany, że moje szare komórki wymiękają i sam zaczynam się gubić w różnych interpretacjach.

Ta zasada brzmi: blokowanie jest wtedy, gdy improwizator unika zmiany.

Jeżeli popatrzysz na różne schematy blokowania, to właśnie unikanie zmiany, będzie motywem przewodnim wszystkich rodzajów blokowań.

Powiedzenie NIE na czyjąś ofertę, to nic innego jak unikanie zmiany przez improwizatora, który unika wyjścia ze swojej strefy komfortu, bo ta oferta, mogłaby go zmienić. Ta oferta mogłaby sprawić, że scenka pójdzie w stronę, w którą on nie chce iść, bo sobie tego jeszcze nie wyobraża, nie posiada umiejętności/zasobów, aby ją ogarnąć, lub po prostu trzyma się swojego mikro planu, czy własnego „lepszego” pomysłu.

Ba, bycie na TAK, również może być blokowaniem, choćby w postaci, dołączania, budowania mostów, wimpingu, czy żartowania. Przecież jestem na tak i dodaję coś do historii (no może nie w przypadku dołączania). Ale jednocześnie wszystkie powyższe schematy, sprawiają, że TU I TERAZ unikamy własnej zmiany. Dołączając, nie dodajemy nic od siebie (bo to mogłoby nas zmienić), budując mosty odkładamy zmianę na później, żartując wypaczamy sens oferty w taki sposób, aby nas nie zmieniła.

Nawet stosowanie bardziej złożonych schematów blokowania, takich jak wimping, to nic innego jak właśnie unikanie zmiany. W przypadku wimpingu, gdy nazwiesz coś po imieniu, to jest to twarde oświadczenie, a twarde oświadczenia, zmieniają postaci, bo te zaczynają być jakieś takie bardziej konkretne. Gdy zamiast powiedzieć komuś, że oglądasz telewizję, powiesz, że oglądasz program o początkach światowego baletu, to to jest już twarde oświadczenie, które nadaje twojej postaci mocniejszy zarys. A to przecież to również oznacza zmianę, bo już nie jesteś szarą postacią, która może się wymigać od bycia konkretnym, tylko postacią, która interesuje się baletem… A to wszystko zmienia.

Więc, gdy kolejnym razem będziesz się zastanawiać, czy coś było blokowaniem, to niekoniecznie musisz znać na pamięć wszystkie schematy i schemaciki. Wystarczy tylko zastanowić się, czy postać która miałaby blokować, naprawdę się zmieniła przez daną wymianę ofertową, czy tylko na poziomie komunikatów ją zaakceptowała, ale tak naprawdę jej postaci to w ogóle nie zmieniło.

Inaczej mówiąc:

Możesz zaoferować kaczce, polanie jej wodą, ona niby „zaakceptuje to” i jednocześnie wszystko po niej spłynie – taka kaczka, to głupia kaczka.

Możesz też zaoferować kaczce, polanie jej wodą, ona w pierwszym momencie nie będzie tego chciała, jednocześnie po chwili odkryje w sobie olbrzymi strach przed wodą i to ją później zmieni – taka kaczka, to kaczka, która chce się uczyć na scenie.

Jednak, kaczki które faktycznie chcą na 100% akceptować oferty, chcą nie tylko być przez tę wodę polane, chcą być w niej ugotowane i podane z jabłkami, bo to zmienia ich stan skupienia (czy jakoś tak;)) i przenosi w nową rzeczywistość.

Please like & share: