Dzisiaj wykład Wayna Braydego, którego pewnie znacie z Whose Line Is It Anyway, na temat improwizacji dla scenarzystów i aktorów. Sam wykład oprócz wielu ciekawych strategii dostarcza masę dobrej zabawy.

Poniżej zamieszczam główne myśli i strategie, o których wspomina Wayne. Jeżeli jakąś strategię lub schemat blokowania już opisywałem na blogu, to w nawiasach znajdziecie odnośniki)

 Główne myśli i strategie z wykładu Wayna Bradyego:

  • Improwizacja to wyzwalanie siebie
  • Możesz stanąć przed ludźmi i nie obawiać się przemówić
  • Improwizacja to odgrywanie ról
  • Dzieci to świetni improwizatorzy, ponieważ intuicyjnie znają zasady improwizacji
  • Z wiekiem zapominamy o tych rzeczach
  • Słuchanie to najważniejsza zasada (słuch)
  • Jeżeli nie słuchasz, siedzisz we własnej głowie, masz własny plan, to już po tobie. (patrz: Mity impro: improwizacja to wymyślanie)
  • Musisz być świadomy chwili.
  • Musisz być uważny, ponieważ nie ma dla ciebie żadnego planu.
  • Bądź świadomy tego, że ktoś składa fizyczną ofertę.
  • W impro, żyjemy dzięki TAK, I… (patrz: akceptowanie i blokowanie)
  • Nigdy nie odmawiaj (patrz: akceptowanie i blokowanie)
  • Dobry zespół odbija sobie TAK, I niczym piłeczkę pingpongową
  • Myśl o ofertach tak jak o klockach, które dodajesz, aby coś budować
  • Unikanie – nie mówisz, nie, ale też nie do końca mówisz tak. (patrz: Tchórzenie)
  • ŻARTOWANIE – Whose Line to bardzo specyficzny show, tam gramy w gry dla śmiechu. (patrz: żartowanie)
  • Żartowanie jest złe w improwizacji. (patrz: Mity impro: Improwizacja powinna być zabawna)
  • Improwizacja powinna w pewnym stopniu wyglądać jak życie
  • Jeżeli żartujesz, robisz to kosztem sceny.
  • Jeżeli z jakichś względów blokujesz ofertę, to upewnij się, że masz coś do jej zastąpienia.
  • Kiedy improwizujesz to tak naprawdę piszesz historię
  • Za każdym razem, gdy tworzysz historię, pomyśl o sobie jak o pisarzu.
  • To właściwie jedyna okazja, gdy możecie pisać na poczekaniu, prowadzić siebie i jednocześnie pomagać partnerom.
  • Macie dużo pomysłów, ale pozwólcie im chwilę pooddychać.
  • Najlepiej podczas improwizacji wykonywać fizyczne akcje, odgrywać sceny w czasie teraźniejszym. Gdy mówisz w czasie przeszłym lub przyszłym zwykle uruchamia to plotkowanie. (patrz: Plotkowanie)
  • Możesz powiedzieć coś o przyszłości/przeszłości, ale następnie fizycznie odnieś się do tego. (patrz: Plotkowanie)
  • Ping pong ofertowy to sytuacja idealna. Komunikacja 50/50
  • Wiele scen będzie do bani.
  • Całkowicie oddanie – Jeżeli coś zaczynasz to trzymaj się tego. Zacząłeś głupio to trzymaj się tego. Nie będzie wtedy to postrzegane, jako porażka. (patrz: Prawo do błędów)
  • Najzdrowsze podejście do impro: a wyszedłem tam, było do bani, super!
  • Nie bój się porażek, one są dobre.  (patrz: Prawo do błędów)
  • Musisz się pozbyć tego dialogu: „muszę sprostać zadaniu, muszę być dobry”
  • Dołączaj do scenki, tylko w momencie, gdy masz naprawdę dobry powód.
  • Nie bój się wyglądać głupio.
  • Ludzie, którzy są dobrzy w improwizacji, to zwykle bardzo oczytani ludzie. (patrz: Ucz się zamiast improwizować)
  • Jak tylko dostajesz role, myśl o wszystkich powiązaniach z danym tematem
  • Możesz żartować, ale tylko wtedy, gdy żart zaprowadzi cię dalej
Please like & share: