O oryginalności pisałem już szerzej kilka postów temu. Dzisiaj o „Byciu Oryginalnym”, jako o schemacie blokowania:

Przykład oryginalności w scence, impro:

Platforma: Wyprawa na wycieczkę

– Spakowałaś klucze od domu?
– Tak, mam je w torebce! Szybko za 5 minut jest pociąg
– Aaaaaaaaa (pada na ziemię)
– Jezu, co się stało?
– Uderzył we mnie meteoryt

Dlaczego bycie oryginalnym jest blokowaniem? Bycie oryginalnym to rodzaj innego schematu blokowania, jakim jest zbaczanie. Jest to forma unikania głównego tematu/celu scenki. Powoduje, że scenka zjeżdża na boczny tor. Często zamiast rozwijać akcję, aby szła swoim torem, ktoś zaczyna być oryginalny i gracze zaczynają rozwijać „wspaniały pomysł”, zjeżdżają z głównej drogi, a cały sens scenki odkładany jest na bok.

Bycie oryginalnym w improwizacji jest zupełnie zbędne. Najbardziej oryginalne sceny wychodzą ze wzajemnego akceptowania ofert i budowania sceny. Gdy starasz się być oryginalny, zaczynasz kombinować i wymyślać, zamiast po prostu akceptować i rozwijać.

Dlaczego tak jest? Pisałem o tym dosyć szeroko w tym wpisie:

Jak bycie oryginalnym zabija Twoją spontaniczność

Jak oryginalność wygląda w praktyce?

Podobnie jak w przypadku zbaczania, bycie oryginalnym, może służyć do unikania niektórych niewygodnych tematów i odkładania ich na bok, pod pretekstem powiedzenia czegoś ciekawego lub zupełnie niepasującego do kontekstu rozmowy.

Również, schemat ten, jest często powtarzany podczas zebrań w firmach. Ktoś rzuca jakiś zwariowany pomysł lub coś, co zupełnie odstaje od kontekstu rozmowy, inni to podchwytują i mamy wspaniale spędzony, ale jakże zmarnowany czas.

Please like & share: