Żartowanie jest często mylone z oryginalnością lub zbaczaniem. Jednak żartowanie wyróżnia jedna kluczowa cecha.

Atakowanie historii

Żartowanie to atakowanie historii, którą opowiadasz poprzez jej reinterpretację. Każda historia ma swój przebieg, który wpływa na to, że odbiorcy tworzą pewne założenia. Przykładowo, jeżeli mówisz:

„Mój dziadek zginął spokojnie we śnie”

To odbiorcy w większości przypadków będą zakładać, że dziadek zmarł spokojnie we własnym łóżku lub szpitalu. Jeżeli nie dopasujesz się do tych założeń (jak w przykładzie poniżej), to tym samym atakujesz historię. Oczywiście, to wywołuje reakcje publiczności w postaci śmiechu, są przecież zaskakiwani. Oczekiwali logicznego ciągu wydarzeń w postaci kontynuacji historii pierwszej, a tu nagle bach, historia 2, która bezpośrednio atakuje pierwszą i rozwala poprzednie założenia.

Jak w zdaniu o dziadku zastosować żartowanie? Wystarczy, że zaatakujesz historię i wykonasz jej reinterpretację, przykładowo:

„Mój dziadek zginął spokojnie we śnie, natomiast wszystkie dzieciaki w jego autobusie strasznie krzyczały”

Żartowanie to blokowanie

Żartowanie jest blokowaniem, jeżeli nie buduje dalej historii zgodnie z założeniami, które ta historia tworzy. Żartowanie dla samego żartu, spowoduje, że scena zjedzie na boczny tor (patrz:schemat blokowania zbaczanie). Również, jeżeli zbyt często stosujesz żartowanie, to wprowadza to niepotrzebny chaos.

Tak, jak wspominał Wayne Brady podczas wykładu na temat improwizacji„Możesz żartować, ale tylko wtedy, gdy żart zaprowadzi cię dalej.

Żartowanie w życiu

Powyższy schemat możesz zastosować w praktyce. Jeżeli chcesz zażartować, wystarczy zmienić i zreinterpretować założenia twojego rozmówcy tak, aby go zaskoczyć. Jest to też jedna z głównych cech ciętej riposty. Akceptujesz to, co ktoś powiedział (przyjmujesz jego ofertę) i w pewnym momencie atakujesz samą historię, reinterpretując ją na swoją korzyść.

 

Please like & share: